سرانجام سریال طنز «چهارخونه» ی سیمای جمهوری اسلامی، چهارشنبه ی گذشته «نظیرشنبه» را به سمت «مسئول روابط عمومی» منصوب کرد ! و نظیرشنبه به جامعه ی روابط عمومی کشور پیوست !
در روابط عمومی به روایت سریال چهارخونه باید «مسئله ی اصلی تکریم ارباب رجوع » باشد و مسئول آن آموزشهای لازم را در زمینه ی «آداب معاشرت» و «روانشناسی» ببیند و
«آداب معاشرت » بداند.
اما در واقع مسئول روابط عمومی کسی است که کمترین آگاهی لازم را در این زمینه دارد، نه از روی شایستگی و ضوابط ، بلکه از طریق روابط پنهانی «شکوه خانم» و «آقا فرزاد» وارد سازمان
می شود. برای اینکه دارای شغلی باشد و از مواهب بیمه و بازنشستگی و ... آن بهره مند و برخوردار شود وارد روابط عمومی می شود و به سرعت به رنگ مقام مافوقش یعنی فرزاد
درمی آید.این مثلا مسئول روابط عمومی، دیگر حتی نحوه ی سخن گفتن و حرکات و سکناتش دقیقا مشابه مقام مافوقش است.
.... حکایت روابط عمومی در «چهارخونه» ، گرچه قالبی طنز دارد و جدی نیست، اما روایت و قصه ای از غصه های برخی از روابط عمومی های کشور است !
آن دسته از مدیران روابط عمومی هایی که نه از روی شایستگی بر جایگاه روابط عمومی تکیه زده اند و نه دارای توانایی ها و آگاهی های لازم برای ایفای نقش و مسئولیت هایی که بر عهده دارند هستند، اولویت آنان منافع شخصی است و به روابط عمومی به عنوان یک شغل می نگرند، تنها هنرشان این است که به هر آنچه رییس می گوید عمل کنند و به رنگ رییس درآیند و بادبان عمل خود را در جهت باد تنظیم کنند !
آری ؛ حکایت روابط عمومی چهارخونه ای ، حکایت این روابط عمومی هاست.
اما خوشبختانه در جامعه روابط عمومی کشور، مسئولان و مدیران فرهیخته ای هم حضور دارند که هم شایستگی های حرفه ای و علمی لازم را دارند و هم با تلاش ها و اقدامات تاثیرگذار و تدابیر به موقع خود، در راستای رسالتها و مسئولیت های خود به خوبی نقش ایفا می کنند و مردم مداری، اولویت اصلی آنان است و با حضور و نفوذ در مهم ترین ارکان تصمیم گیری سازمان و دردست داشتن ابتکار عمل ، سازمان متبوع و مدیران ارشدش را به این سمت و سو هدایت می کنند.